A3 ApothekeOorontsteking - A3 Apotheke

Ihr WarenkorbIhr Warenkorb

Ihr Warenkorb enthält derzeit keine Produkte.

Suche (mit/ohne Rezept)Suche (mit/ohne Rezept)

Produktname oder PZN eingeben

Erweiterte Suche

Produkte ohne Rezept

    Zuverlässig

    Link zum Versandapothekenregistermedizinfuchs.de Partner-Apotheke87% positive Bewertungen in den letzten 6 Monaten (1211)

    Deutsche Post DHL

    Oorontsteking

    Anatomie van het gehoororgaan

    Het oor is een evenwichtszintuig en gehoororgaan, dat bestaat uit het uitwendige oor, het middenoor en het binnenoor. Het uitwendige oor is het gedeelte dat we kunnen zien: de oorschelp en de uitwendige gehoorgang. Deze is ca. 2 cm lang en loopt van de oorschelp naar het trommelvlies (fig. 4.3.1). Het buitenste deel bestaat uit kraakbeen, dat met huidcellen is bedekt, die haren en oorsmeer produceren. Het binnenste deel van de gehoorgang is benig en met slijmvlies bedekt. Het trommelvlies scheidt het uitwendige oor van het middenoor en is een dun, strak gespannen vlies aan het einde van de gehoorgang.

    Het middenoor is een kleine holte tussen het trommelvlies en het binnenoor, waarin drie met elkaar in verbinding staande gehoorbeentjes liggen: de hamer (malleus), het aambeeld (incus) en de stijgbeugel (stapes). De hamer is verbonden met het trommelvlies en de stijgbeugel met het ovale venster, dat naar het binnenoor leidt. Het middenoor staat in verbinding met de neus­keelholte via de buis van Eustachius. Deze verbinding zorgt ervoor dat de luchtdruk aan weerszijden van het trommelvlies gelijk blijft.

    Het binnenoor bestaat uit een aantal holtes die met vocht gevuld zijn: het labyrint en het slakkenhuis (cochlea). Het labyrint is ons evenwichtsorgaan, het slakkenhuis ons gehoor­orgaan.

    Ontsteking van de uitwendige gehoorgang (otitis externa)

    Omdat de bekleding van de uitwendige gehoorgang eigenlijk een voortzetting is van de huid van de oorschelp, zijn de meeste ziekten van het uitwendige oor huidziekten. De uitwendige gehoorgang kan ontstoken raken door:

    • irritatie door oorpeuteren (vinger, wattenstaafje), gehoorapparaat, e.d.
    • hoge vochtigheidsgraad (b.v. door zwemmen), waardoor een infectie met bacteriën kan optreden.

    De symptomen van een ontstoken uitwendige gehoorgang kunnen nogal variabel zijn:

    • van lichte schilfering met jeuk tot zeer pijnlijke, ontstoken gehoorgang met roodheid,
    • zwelling en etterige afscheiding, opgezette klieren voor en onder het oor en koorts;
    • aanhoudende, hevige pijn komt voor bij een furunkel (steenpuist, veroorzaakt door de bacterie Stafylococcus aureus) in de gehoorgang.

    Een ontsteking van het uitwendige oor (otitis externa) is van een middenoorontsteking (otitis media) te onderscheiden door pijn bij het trekken aan de oorlel of door een drukgevoelige tragus (= het klepje aan de voorste rand van de oorschelp).

    Infecties van de uitwendige gehoorgang komen veel voor, vooral bij jongeren. Als ze niet behandeld worden, kunnen ze zich verder gaan uitbreiden tot het onderliggende kraakbeen en bot. Tijdige behandeling is daarom raadzaam.

    Ontsteking van het middenoor (otitis media)

    Middenoorontsteking wordt meestal veroorzaakt door een bacterie of virus en gaat gepaard met een ontsteking en beschadiging van het trommelvlies. De buis van Eustachius kan ook ontstoken raken, waardoor deze afsluit en er een drukverschil ontstaat over het trommelvlies.  Dit veroorzaakt dan de kenmerkende heftige, stekende pijn bij middenoorontsteking. Bij bacteriële infecties ontstaat er pus in het middenoor.

    Middenoorontsteking komt voornamelijk bij jonge kinderen voor:  ca. 20 per 1000;  bij 0-4-jarigen:  ca. 150-200 per 1000. In ongeveer 10% van de gevallen verloopt de ontsteking abnormaal, d.w.z.  langer dan 3 dagen klachten met koorts en/of pijn.

    Vaak begint een middenoorontsteking na een verkoudheid of een keelinfectie, als er bacteriën via de buis van Eustachius in het middenoor komen.

    De symptomen zijn gewoonlijk ‘self-limiting’ en onschuldig:

    • vol gevoel, druk in het oor;
    • constante of afwisselende milde tot heftige, stekende pijn;
    • soms vocht uit het oor door trommelvliesperforatie;
    • gehoorverlies;
    • soms oorsuizen, duizeligheid;
    • soms koorts tot 40°C (bij acute otitis media), vooral bij jonge kinderen, met diarree en braken.

    Door de druk van pus in het middenoor kan het trommelvlies soms spontaan perforeren, wat een directe pijnverlichting geeft.

    Behandeling van oorontstekingen

    Een ontsteking van het uitwendige oor is te voorkomen door de gehoorgang droog te houden en niet erin te peuteren. Direct na het zwemmen is het verstandig de oren te druppelen met Zure oordruppels FNA om het oor te drogen. Het azijnzuur in de oordruppels zorgt voor een lage pH, waardoor infecties worden voorkomen. Is het oor al geïnfecteerd, dan mag niet gezwommen worden en moeten oordopjes gedragen worden bij het douchen of baden.

    Bij middenoorontsteking is het gebruikelijk af te wachten met een pijnstiller en neusdruppels (of spray) om afsluiting van de buis van eustachius tegen te gaan. Lidocaine-oordruppels (Otalgan) worden tegenwoordig niet meer toegepast, omdat de pijnstillende werking niet is aangetoond en bovendien het trommelvliesbeeld door de arts dan moeilijker te beoordelen is.

    Antibiotica verkorten de ziekteduur bij een acute middenoorontsteking gewoonlijk niet en worden daarom normaal gesproken niet door de arts voorgeschreven.

    Als afwachten niet binnen 3 dagen tot verbetering leidt, wordt alsnog naar de arts verwezen. Bij een gecompliceerd verloop zal deze dan toch een antibioticumkuur geven, b.v. amoxicilline of claritro­mycine, gedurende 1 week.